Öz Orman-İş’ten çarpıcı ‘Tarım Raporu’

Öz Orman-İş’ten çarpıcı ‘Tarım Raporu’

Öz Orman-İş’ten çarpıcı ‘Tarım Raporu’

Öz Orman-İş Sendikası, TBMM’de grubu bulunan tüm siyasi partilerin ortak teklifi ile kurulan Mevsimlik Tarım İşçileri Araştırma Komisyonu’na kapsamlı bir Tarım Raporu sundu. 18 sayfalık Tarım Rapordaki Tarım İşçileri ile ilgili tespitler dikkat çekti.

Öz Orman-İş'ten çarpıcı 'Tarım Raporu'

ÖZEL HABER

Tarım işçileri ile ilgili çarpıcı tespitlere yer verilen raporda, tarım emekçisinin yaşadığı sorunlar bir bir gözler önüne serildi.

Tarımda gerçekten övünülecek bir gelişme ve başarı sağlandığı belirtilen raporda, buna rağmen tarım emekçilerinin gerek gelirlerinde, gerek yaşadığı olumsuz yaşama koşullarında bir ilerleme sağlanmadığına dikkat çekildi.

Raporda özetle; “Artan gelir ve büyümeden emekçilerin payına bir şey düşmedi” denildi.

TÜRKİYE’YE YAKIŞMIYOR!

Öz Orman-İş Sendikası’nın Tarım Raporu’nda özellikle gezici mevsimlik işçilerin sorunlarının, tam anlamıyla trajik bir tablo olduğu ve Türkiye’nin ulaştığı gelişmişlik seviyesini gölgelediğinin altı çizildi.

Tarım sektöründe çalışanların genellikle üç başlık altında ele alındığı belirtilen raporda şunlar kaydedildi:

Ücretsiz aile işçisi: Tarımda çalışanların önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Kadın, çocuk ve yaşlılar da aile için çalışırlar.

Kendi Hesabına çalışanlar:Bunlar kiracı, ortakçı ya da kendine ait toprağı olanlardır. Bunlar hem işçi, hem işveren niteliğine sahiptir. Tarımda çalışan ikinci büyük kesimdir.

Ücretli çalışanlar: Başkalarının topraklarında ya da işlerinde ücret karşılığı çalışanlardır.

Yine raporda tarımdaki istihdamın, işçilerin çalışma sürelerine göre ikiye ayrıldığı kaydedildi. Buna göre;

Devamlı çalışan işçiler: Bunlar, daha çok kamuda ve özel sektör işyerlerinde çalışan işçilerdir.

Geçici ya da mevsimlik işçiler: Bunlar, işçiye en fazla ihtiyaç duyulan ekim, dikim, sulama ve hasat gibi işlerin yapıldığı dönemlerde çalışabilen, çoğunlukla gezici tarım işçileridir.

Raporda bu bilgilerden sonra tarımda çalışma koşulları ve istihdam hakkında çarpıcı tespitlere yer verildi.

Tespitler maddeler halinde şu şekilde sıralandı:

Tarımda işçiler, sanayi işçilerine göre çoğunlukla açık arazide, daha doğal ve kısmen daha sağlıklı bir ortamda çalışmaktadırlar.

Tarımda iş kazaları ve meslek hastalıkları da sanayi işçilerinden farklıdır.

Tarım işçileri, sanayi işçilerine göre daha esnek çalışma koşullarına sahiptir. Genellikle gün doğumundan gün batımına kadar sürer. Dolayısıyla çalışma süreleri fazladır.

Tarım işçilerinde, çalışan-çalıştıran ilişkileri patron-işçi ilişkilerinden ziyade baba-oğul ilişkisi gibidir. (Pederşahi bir ilişki)

Tarım sektörü, kayıtdışı işçiliğin en yüksek olduğu sektörlerden biridir.

Tarım sektörü, sendikalaşma oranının en düşük olduğu sektörlerden biridir.

Tarım sektöründe işletme olma düzeyi de son derece yetersizdir.

Tarım işçiliği, halen büyük ölçüde köylülük niteliği biçiminde devam eden bir çalışma şeklidir.

Tarım işçileri çoğunlukla vasıfsız, sanayi işçilerine göre daha eğitimsiz, özellikle aile işçiliğinde kadınların ağırlıkta olduğu bir işkoludur.

Kamu işyerlerinde çalışanlar hariç, tarım işçilerinin ücretleri son derece düşüktür. Diğer sektör işçileri ile kıyaslamak bir yana, asgari ücretten bile daha azdır. Yaşam seviyeleri de son derece düşüktür.

Gezici ve mevsimlik işçilerin sadece ücretleri çok düşük değil; çalışma ve yaşama koşulları da son derece kötüdür. Çalışma süreleri çok fazladır.

İş kazaları da diğer sektörlere göre yüksektir.

Ücret ve çalışma koşulları ile ilgili sorunlara da yer verilen raporda, bu konuda da şunlar kaydedildi:

Çalışma Süreleri: Tarımın sektörel özellikleri, işletmelerin yapıları ve teknik organizasyonları gibi işgünlerinin ve çalışma sürelerinin düzenlenmesinde zorluklara neden olmaktadır. Türkiye’de tarım işçilerinin çalışma sürelerini düzenleyen herhangi bir mevzuat yoktur. Daha çok iklim-ürün ilişkisi, sosyal şartlar ve geleneklere göre belirlenebilir.

Genellikle gün doğumundan gün batımına kadar çalışılır. Mevsimlik tarım işçileri hem daha uzun süre çalışmakta, hem de daha düşük ücret almaktadırlar. 6 aylık kazançlarıyla bir yıl geçinmeye çalışan mevsimlik tarım işçilerinin ücret ve çalışma şartları dahi çalıştıranların tek taraflı iradesiyle belirlenmektedir.

Tarım kesiminde, kamuda ve özel sektörde çalışanlar barınma, beslenme, ücret ve sosyal haklar açısından, mevsimlik işçilere göre daha iyi bir noktadır.

Tarımda endüstrileşme ivme kazandıkça iş kazaları artmakta; tarımda kullanılan ilaçlar ise meslekî hastalıkları arttırmaktadır. İşçi taşıyan araçların kapasitesinden fazla kişi taşıması ise, sık karşılaşılan iş kazalarındandır. Bu tür kazalarda, ölü sayısı ne yazık ki yüksek olmaktadır.

Sonuç olarak; tarım kesiminde ücretlilerin çalışma şartlarına yönelik zorlayıcı ve yasal yaptırımı olmayan bir mevzuat eksikliği bulunduğu belirtilerek, bundan dolayı da çalışma yaşamına yönelik sorunların bu kesimde daha yoğun yaşanmasına neden olduğu vurgulandı.

Sözkonusu raporun tamamına devamında ulaşabilirsiniz…

PDF dosyası açmıyorsa lütfen bekleyin ya da sayfayı yenileyin…

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ

Etiketler:

Yorum Yaz